Milan Kundera

Konuşmak zaman doldurmak değildir, tersine, zamanı konuşma düzenler, zamanı yöneten konuşmadır ve uyulması gereken yasaları o koyar.

Beden bir kafesti ve bu kafesin içinde bakan, dinleyen, korkan, düşünen ve hayretlere düşen bir şey vardı; bu bir şey, beden çıkarıldıktan sonra geriye kalan, ruh idi.

Yük ne kadar ağır olursa, yaşamlarımız o denli yaklaşır yeryüzüne, daha içten olur.

Kuşkusuz benim de çok kusurlarım olmuştur, ama tek bir şeyden eminim, o da şu: Hiçbir zaman duygularımı gizleyip ikiyüzlülük etmedim, insanların yüzüne her zaman düşündüğümü söyledim.

Aşk kaybettiğimiz yarıyı özleyişimizdi işte.

Milan Kundera