“Kapitalizm arzu modelleri inşa etmek ve dayatmak durumunda
kalıyor; ayakta kalması için, sömürdüğü kitlelerin bu arzu modellerini
içselleştirmesini sağlayabilmesi son derece elzem. Her bireye, bir çocukluk,
cinsel bir konum, bilgiyle bir ilişki, aşka, dürüstlüğe, ölüme dair bir temsil
ataması gerekir..
Dünyayı değiştirmek, toplumsal ilişkileri değiştirmek, arzu ilişkilerini
değiştirmek, hem yerleşik iktidarların eski marazi, saçma rasyonalitesinden
kopmayı, hem de arzu tekilliklerinin kendi yollarını bulmasını engelleyen yeni
despotik iktidar formasyonlarının inşasına asla izin vermemeyi gerektirir.
Arzu, tam da böylesi dönemlerde kendini gerçek sanmak
yerine, gerçeğe fiilen saldırıp onu dönüştürmedi mi?
Gerçek arzu metabolizması -örneğin yaşama arzusu- kendine
davranışlar, donanımlar, kurumlar düzeyinde değil, ancak bütünsel bir
özgürleşme politikasına dönük ekonomik ve toplumsal ilişkilerin, topluluk
ilişkilerinin, kişilerinin, işlevlerinin düzenlemesi içinde bir yol bulabilir.
Ya düzen söyleminin güç arzusu ya da söylemin düzenine karşı
arzunun gücü...
Özgürleşmiş arzu, arzunun özel bireysel fantazmın çıkmazından
kurtulması demektir.”
Felix Guattari

No comments:
Post a Comment