Yeni bir akım doğmuştu. Boşluğa, hiçliğe, uykuya, yokluğa yakın bir akım. İnsanlar kitaplarını bastırdıklarında sayfalarda tek bir harf olmuyordu, sayfalar bomboştu; tek fark kiminin kitabının kırkaltı sayfa olması, kiminin yüzon sayfa olması, kiminin yüzsekseniki sayfa olması, kiminin doksan sayfa olmasıydı. İçlerinde biri vardı ki büyük saygı görüyordu, kitabı tam dörtyüzkırk sayfaydı. Kitabı dikkatle okursanız genelde yarısına varmadan uykuya dalıyordunuz. Ben de bu akıma kapılıp yazıyorum bir kitap, işte onaltıncı sayfa da bomboş ve onyedinci sayfayı da boşaltmaya başladım, daha ne kadar boşaltırım bilmiyorum, ne isem, ne yaşa(ma)mışsam, o kadar..
ke
No comments:
Post a Comment