Şans // ke

Kendiyle uğraşan biriyle uğraşmamayı öğrendim, hatta bazen yardım etmeye çalışıyorum, (açık söylemek gerekirse bunu bazen ben de yaşıyorum) ne diyebilirim, kendinden öteye bakmasını da temenni ederim.

Dünyanın, insanın karanlık bir yönü var, kendinin karanlık bir yönü var, bunu kabullenip hiç olmazsa içimizdeki şiddeti şefkatle iyileştirmeyi, dönüştürmeyi öneriyor Juıng.

Kötü hissetmekle ilgili şu denebilir, acı çekiyorsan, karamsarsan, kötümsersen, mutsuzsan, umutsuzsan, hayatı bir burukluk olarak algılıyorsan, bunları yaşa ama sıkıl artık. Eskit onları.

Bir şeyler değişiyor, değişecek.

İnsan da insan olmayanlar da, dünya da, evren de, varolmak da bir mucize.

Hayret ve hayranlık makamı diyordu sufiler. Bir bebeği, bir yoncayı, bir tayı, müziği, şiiri anımsa.

Bundan sonra gelen bir makam daha var, yokolmak, Benliğinin bütünün benliğine dönüşmesi, bir olmak. Ama bence hayret ve hayranlık makamının tadını çıkarmak gerekiyor.

Doğrularımız konusunda (tek doğruyu değil, bir doğruyu buldum deyin diyen Halil Cibranı hatırda tutarak) azınlıkta olabiliriz, hatta yalnız da olabiliriz ama çoğalıyor da olabiliriz. Her durumda dünyayı etkileme şansımız var. 

ke